Het was weer zover: de jaarlijkse meet&greet met de dierenarts! Ik hoef maar een voet over de drempel te zetten en iedereen weet dat Olijf weer in da house is. Volgens mij blokt de assistente de agenda op het moment dat ik bel zodat de overlast voor anderen tot het absolute minimum wordt beperkt.
Het begint al op het moment we de wijk binnenrijden. Op ruim 500 meter afstand begint mevrouw te jodelen op een manier waarop Olga Lowina nog een puntje kan zuigen.
Eenmaal binnen doorbreekt zij alle geluidsbarrieres. En nee, daar ben ik niet trots op. Tos overigens ook niet want die staat er naast met een blik van 'die hoort niet bij mij'.
Onder het mom van gezellig even samen naar de dierenarts had ik Olijfjes grootste fan meegenomen. Kon hij zich mooi over haar ontfermen. En dat heeft hij geweten! Ik weet niet wat het is met mannen en teckels, maar hij vond Olijfje vooral heel zielig.. Hij is dan ook makkelijk in te pakken.. De assistente sprak hem vervolgens ferm toe dat hij Olijfje echt toch wat minder moest "troosten" omdat ze immers zo alleen maar beloond werd voor ongewenst gedrag. Daarna ging de enting er alsnog vlot in , werd gecontroleerd of het hartje nog wel klopte ( duh, ik voorzag een spontane hartaanval van madame) en nam de dierenarts opgelucht afscheid.
Na al dat spektakel was Tos natuurlijk een makkie. Braaf op tafel, alles in orde.
Direkt maar even doorgepakt en Annemiek gebeld voor de halfjaarlijkse trimsessie. Dat staat volgende week op het programma. Kan Olijf mooi hiervan bijkomen en Annemiek zich mentaal voorbereiden!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten